بادبادک که می ساختیم نمی گفتیم شاید باد نوزد.

بازی روزگار را نمی فهمم! من تو را دوست می دارم... تو دیگری را... دیگری مرا... و همه ما تنهاییم داستان غم انگیز زندگی این نیست که انسانها فنا می شوند ، این است که آنان از دوست داشتن باز می مانند. همیشه هر چیزی را که دوست داریم به دست نمی آوریم پس بیاییم آنچه را که به دست می آوریم دوست بداریم. انسان عاشق زیبایی نمی شود. بلكه آنچه عاشقش می شود در نظرش زیباست!

انسان های بزرگ دو دل دارند: دلی که درد می کشد و پنهان است ، دلی که میخندد و آشکار  است . راه دوست داشتن هر چیز درک این واقعیت است که امکان دارد از دست برود. انسان چیست ؟

شنبه: به دنیا می آید.

 یكشنبه: راه می رود.

 دوشنبه: عاشق می شود.

سه شنبه:شكست می خورد.

 چهارشنبه: ازدواج می كند.

 پنج شنبه: به بستر بیماری می افتد.

 جمعه: می میرد. این راز را به ده نفربگو و بدان آنکه دوستش داری ترا دوست خواهد داشت.

او خطاهای من را ومن لطف او را...

دوستم گفت : به خدا نگو مشکل بزرگی داری به مشکلت بگو که خدای بزرگی داری.