چرا تو جلوه ساز اين، بهار من نمی شوی؟
چه بوده آن گناه من، كه يار من نمی شوی؟
بهار من گذشته شايد
شكوفه ی خيال تو، شكفته در خيال من
چرا نمی كنی نظر، به زردی جمال من؟
بهار من گذشته شايد
غمت چو كوهی، به شانه ی من
ولی تو بی غم از غم شبانه ی من
چو نشنوی فغان عاشقانه ی من
خدا ترا از من نگيرد، نديـــدم از تو گرچه خيری
به ياد عمر رفته گِريم، كنون كه شمع بزم غيری
بهار من گذشته شايد
معینی کرمانشاهی
می پرسی ؛
- هنوز بیداری؟
می گویم؛
- فقط وقتی می خوابم که بیهوش شوم ، ذهنم یک بند کار می کند و رها نمی کند...
می گویی؛
- غمگینی؟
می گویم ؛
- هستم و هیچ چیز اندوه از دلم بر نمی گیرد ، تنهای تنهایم ...
می گویی؛
- وعشق...
می گویم؛
- عشق راهگشا نیست اگر رهزن نباشد...
می گویی؛
- تو را چه می شود؟
می گویم ؛
- باور می کنی حتی دیگر درد دل هم نمی توانم بکنم ...
می گویی؛
- باور می کنم...
می گویم؛
- کاش زبان فاخر می دانستم ،پر از کلمات دشوار و پر از ایهام و ابهام که اگر هزار بار هم بخوانی نخواهی فهمید...
می گویی؛
- اما تو نمی توانی پیچیده و دشوار باشی ! تو جاری و ساده و روانی...
می گویم؛
- خیلی رنج می کشم!
می گویی؛
- از درد و رنج گریزی نیست...
می گویم ؛
- دیشب خواب دیدم راه می روم ،پیاده تا یک میدان بزرگ راه می روم بدون کمک عصا و ناگهان به یاد می آورم که عصا همراهم نیست و عصبانی می شوم که چرا عصا همراهم نیست ،و به نزدیکانم پرخاش می کنم که چرا مراقبم نبوده اند و آخر خواب یک جفت عصا می خرم اما می دانم آنها خیلی زود خواهند شکست...
می گویی؛
- ترس هایت زیاد تر شده !
می گویم؛
- چون دلبسته ام ،چشم اسفندیارم که روئین تن نیست.
می گویی؛
- چه دشوار و طاقت فرسا !
می گویم ؛
- خوابم می آید و خسته ام.
می گویی؛
- بخواب ،فقط کافیست چشمانت را ببندی .
می گویم؛
- بگذار چراغ حجره ذهنم را هم خاموش کنم و یادداشتی پشت در بگذارم ؛
"تا اطلاع ثانوی این محل تعطیل می باشد"
گفت: «اگر دوزخ مرا بخشند، هرگز هيچ عاشق را نسوزم از بهر آن که عشق، خود او را صد باره سوخته است ».
سائلي گفت: «اگر آن عاشق را جرم بسيار بود، او را نسوزی؟».
گفت: «نه، که آن جرم اختياری نبوده باشد. که کار عاشقان اضطراری است، نه اختياری ».
"ذکر یحیی ابن معاذ" "تذکره الاولیا عطار"
دیدی که یار چون ز دل ما خبر نداشت