کودکم به زودی خواهی دانست ،
مسیرزندگی هموار نیست ،
کج است ،
پر از سنگلاخ
در زندگی فقر و بی عدالتی و دروغ ،رنجت خواهد داد...
و عجیب تر آن که
با روحی آزرده و تنی زخمی دوام می آوری..‌

یادت باشد؛
به رهایی بیندیشی و همچون پرندگان سبکبال
به پرواز درآیی...
آن گاه
از ما به نیکی یاد کن،
زیرا که می خواستیم مهربان باشیم،
و
نبودیم ،
نتوانستیم...