آن ‌چنان خسته‌ام كه
                                وقتی تشنه‌ام
                                                          با چشمهای بسته
                                                                          فنجان را كج می‌كنم
                                                                                                         و آب می‌نوشم
                                      آخر اگر كه چشم بگشايم
                                                               فنجانی آنجا نيست
                             

                                              خسته‌تر از آن‌ام
                                                                         كه راه بيفتم
                                                                                  تا برای‌ِ خود چای آماده سازم
آن ‌چنان بيدارم
                        كه می‌بوسمت
                                                و نوازشت مي‌كنم
                                                                و سخنانت را می‌شنوم
                                           

                                            و پس از‌ِ هر جرعه
                                                               با تو سخن می‌گويم
                                                                                          و بيدارتر از آن‌ام
                                                                                                         که چشم بگشايم
                                                

                                                و بخواهم تو را ببينم
                                                                                      و ببينم
                                                                                             كه تو نيستی
                                                                                                                 در كنارم.

 اریش فرید(شاعر معاصر اتریش)

ازسایت سارا شعر