غمگینم...در بهشت و در فصل بهاران دوزخ را تجربه می کنم. وقتی غمگین می شوم سبک می شوم به سبکی باد هیچ تعلق و دلبستگی از اندوهم کم نمی کند و از یاد می برم همه تعلقاتم را و آن وقت رها و بی سرزمین و بی ریشه می شوم مثل باد... بادی سرشار از گرد و غبار و خاشاک...