داند او خاصیت هر جوهری                                   در بیان جوهر خود چون خری

"دفترسوم مثنوی"

 این چند بیت حکایت احوال علم و دانش ماست ...از هر کوفتی سر در می آوریم الا خودمان...

داستان در مثنوی قصه کور وکر و لخت وعوری است که همه چیز را می بینند الا احوال خودشان را...حوصله نوشتن ندارم وگرنه کامل می نوشتم... وقت کردید نگاهی بیندازید...